Şiirsel Tarihçe

Mevkimiz, Üsküdar’da, meşhur Sultantepe’de
Bir Tekye var, başlangıcı Abdulhalim Dede’de
Alikadr, san’atsever bir Mürş-i Kamil ‘di
Aşladığı Hak Sevgisi yerleşmişdir dillerde

Bu dergahın havasında ihvanında lahuti bir ma’na var;
Nur arayan ihvanında huzur, neş’e, safa var.
Post Nişini Şeyh NECMEDDİN Efendidir Özbek’de;
Rind meşrebdir, hoş sohbettir, her her halinde vefa var.

ÖZBEKİLER, Türkistan’dan Hac’ce niyet etmişler
Halifeyi ziyareti dini ödev bilmişler.
Sultan Mahmud memnun kalub yurdluk tahsis edince
Hac’den sonra iskan için Üsküdar’e gelmişler.

Vakit, zaman geçirmeden bu kır tepe şenlemiş
Kudsallaşmış, ma-mur olmuş, meşhur olmuş, bellenmiş
Pirlerinin cenahında Hak yolunu arayan
Feyze talib bir çok ihvan cezb edilmiş, derlenmiş.

Bu hanıkah, yeryüzünün cennetidir mutlaka
Aşk hanıkah teshir eder, hem yaşatır ba safa
Ayinler vakit vakit tertiplenir, nur saçar
ALLAH aşkı, hulus ile içden doğar daima.

Bu zaviye, her tarikat erbabını cem eder
İhvanımız Alicenap, temiz kalbli, hak sever
Muhutine kibr-i gurur, kin-ü hased giremez
İnsanlığa kıymet verir, fenalığ men eder.

“Hak Sevgisi” saliklerı, bu Dergahta ayılı,
Mehabbetin esrarı da, gönüllerde yayılır
Bir hidayet pınarıdır bu tekyeye hor bakma,
Ayinleri, kardeşlığin teminatı sayılır.

Taassubun düşmanıdır uygarlığa di bağlar
HAK nurunu isteyene, nasib verir, nur sağlar
Bu yuvada Aşk’la çarpan bütün kalbler birleşir
ERGUNER’in NEY sesiyle yürekleri aşk dağlar.

Şeyh Necmeddin, Özbeğinin yedi kuşak ecdadı
Banisinin müridleri, evladları, ahfadı
Ayinleri, zikr-ullahı ruhlarıyla dinlerler;
Deliller çok lazım ise, asaletin ısbatı

Hak aşıkı (NAFİZ BABA) bu tekyede mihmandı
Alim, kamil, faziletli, çok müttaki insandı
“İRCİİ’ye “LEBBEYK” dedi,tanrısına kavuşdu
Tevazuyla mütemayız bir mücessem irfandı.

Kabristanda yatan emvat mağfiretle şad olsun
Ruhlarına fatihalar gönderelim, dad olsun
Meşayihin, evliyanın himmetleri hazırdır;
Bu dergahın banileri rahmetlerle yad olsun .